การเมืองการปกครอง
กรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 1893 - 2310)
กรุงศรีอยุธยา (พ.ศ. 1893 - 2310)
"สมบูรณาญาสิทธิราชย์" กษัตริย์ทรงเป็น "เทวราชา" หรือสมมติเทพตามคติพราหมณ์-ฮินดู ซึ่งรับอิทธิพลมาจากเขมร มีระเบียบแบบแผนการปกครองที่ซับซ้อน เช่น กฎหมายตราสามดวง และระบบจตุสดมภ์
ระบบจตุสดมภ์ แบ่งหน้าที่เป็น 4 กรมหลัก คือ
เวียง (ดูแลความสงบ)
วัง (ดูแลราชสำนัก/ยุติธรรม)
คลัง (ดูแลภาษี/การค้า)
นา (ดูแลเกษตรกรรม)
ระบบศักดินา มีการแบ่งชนชั้นทางสังคมชัดเจน เพื่อควบคุมกำลังพลในการทำสงครามและการใช้แรงงาน
ชนชั้นปกครอง (กษัตริย์ เจ้านาย ขุนนาง)
ชนชั้นผู้อยู่ใต้ปกครอง (ไพร่, ทาส) รวมถึงพระสงฆ์ที่เป็นกลุ่มพิเศษในสังคม
ในสมัย สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ ได้แยกอำนาจฝ่ายทหาร (สมุหกลาโหม) และฝ่ายพลเรือน (สมุหนายก) ออกจากกันอย่างชัดเจน